Ελληνο-Τουρκική Φιλία και άλλα ωραία ανέκδοτα

Posted: 28 Οκτωβρίου 2005 in Ελλάδα, Point Of View

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μετά την μεγάλη ευκαιρία, όπως τελικά εμφανίστηκε, των μεγάλων σεισμών σε Ελλάδα και Τουρκία, γίνονται προσπάθειες από πολλούς για να έρθουμε πιο κοντά με του γείτονες μας από την Τουρκία.

Ανταλλάσουμε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, επιδείξεις μόδας, εκθέσεις και άλλες κοινωνικές δραστηριότητες που θα φέρουν τους δύο γειτονικού λαούς πιο κοντά.

Μέσα στα παραπάνω και η πολυσυζητημένη σειρά στην τηλεόραση του Μέγκα, αν δεν κάνω λάθος, με την τούρκικη σειρά που έχει γίνει μεγάλη επιτυχία και στις δύο χώρες σύμφωνα με την AGB παρουσιάζοντας τον έρωτα ενός Έλληνα με μια Τουρκάλα και τα όσα προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει μια τέτοια σχέση στην καθημερινότητα.

Ωραία ακούγονται όλα τα παραπάνω και σαν όνειρο φαίνονται, κάτι προσωπικά μου κάνει σαν το παραμύθι με το ωραίο πριγκιπόπουλο πάνω στο άσπρο άλογο που ήρθε να πάρει την όμορφη φτωχή κοπέλα και … έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Θα μου επιτρέψετε να σχολιάσω λοιπόν ότι όλα τα παραπάνω είναι απλά ψευδαισθήσεις κάποιων και βέβαια το όνειρο κάποιων τρίτων στην παραπάνω υπόθεση που αποσκοπούν αλλού.

Η ιστορία που μονίμως αποδυκνείτε ως ο καλύτερος σύμβουλος μας σε αναζητήσεις τέτοιας μορφής, έχει αποδείξει ότι οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας εξαρτώνται, δυστυχώς, αποκλειστικά από τα «κέφια» δυνάμεων που έχουν επηροή στην περιοχή μας, δηλαδή στα νοτιοανατολικά της Μεσογείου. Έτσι έγινε το 1821, έτσι έγινε στους Βαλκανικούς πολέμους, έτσι έγινε το 1922, έτσι έγινε το 1955 με τα Σεπτεμβριανά, έτσι έγινε με την Κύπρο το 1974 και έτσι θα γίνετε ΠΑΝΤΑ, μέχρι να σταματήσουμε να παιδιαρίζουμε με την εξωτερική μας πολιτική.

Εξηγούμαι λοιπόν για να μην παρεξηγούμε και θα κάνω μια ιστορική αναδρομή όσο πιο σύντομα μπορώ για κάποια από τα παραπάνω. Το 1922 είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα για το πόσο αυτές οι δυνάμεις εμπαίζουν και τις δύο χώρες, δηλαδή και τους δύο λαούς, με βάση πάντα τα όποια συμφέροντα τους.

Η Ελλάδα τότε μετά το 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο (1ο Π.Π.) και ως συμμαχική χώρα, ήταν με τους νικητές και περίμενε κάποια ανταλλάγματα. Η Τουρκία από την άλλη εκείνη την περίοδο και λίγο μετά τον 1ο Π.Π ως Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν κάτι που η Αγγλία για παράδειγμα σκεφτόταν πως θα εξαφανίσει από τον χάρτη αφού ήταν υπό παρακμή και δεν την εξυπηρετούσε καθόλου μα καθόλου.

Έταξαν λοιπόν στον Βενιζέλο την Σμύρνη και του είπαν, με δικά μου λόγια, άντε πηγαίνετε να την πάρετε. Όχι δεν μας έκανα χάρη γιατί ήμασταν καλοί μαζί τους κατά την διάρκεια του 1ου Π.Π. αλλά εκείνη την περίοδο στην Αγγλία υπήρχε έντονο αντιπολεμικό κλίμα και ουσιαστικά αντί να στείλουν Βρετανούς στρατιώτες σε μια τέτοια αποστολή έστειλαν Έλληνες, αφού άλλωστε η Ελλάδα ανήκει στην σφαίρα επιρροής τους, οπότε δεν υπήρχε πρόβλημα.

Για να το επιβεβαιώσετε αυτό υπήρχε στο τραπέζι και η κουβέντα για να δώσουν την Κύπρο στην Ελλάδα, αλλά απλά το άφησαν να ξεθυμάνει.

Το 1920 που ο Βενιζέλος έχασε τις εκλογές στην Ελλάδα και αφού ήδη είχαν αρχίσει να αλλάζουν τα συμφέροντα τους στην περιοχή με τον Κεμάλ Ατατούρκ να οργανώνει τους Νεότουρκους και οι Αμερικάνοι να κάνουν μαζί του συμφωνίες για τα πετρέλαια της περιοχής, ήταν λοιπόν η ιδανική στιγμή για αλλαγή του κλίματος και ενώ η Ελλάδα μετά από 10 χρόνια πλέον σε πολέμους είχε αρχίσει να εξαντλεί τους πόρους της άρχισε η παρακμή.

Ο συνδυασμός του φόβου για πολιτικό κόστος από Έλληνες πολιτικούς, λανθασμένων στραγικών επιλογών έφερε το γνωστό αποτέλεσμα με το κάψιμο στης Σμύρνης και τον διωγμό του Ελληνικού πληθυσμού από εκεί..

Περίπου 30 καράβια συμμάχων μας ήταν στο λιμάνι της Σμύρνης και απλά παρακολουθούσαν Τούρκους να σφάζουν Έλληνες και να πυρπολούν. Χαρακτηριστικά ο Αμερικάνος πρέσβης εκείνη την περίοδο στην Σμύρνη ανέφερε ότι αν ένα καράβι έριχνε μια κανονιά πάνω από τα κεφάλια των Τούρκων όλα θα είχαν σταματήσει !

Ο σύμμαχοι μας οι Άγγλοι επίσης είχαν υποσχεθεί ένα δάνειο για το κόστος του πολέμου το οποίο βέβαια έμεινε στις υποσχέσεις .

Τα Σεπτεμβριανά το 1955 το γνωρίζετε ότι είχαν … προφητευθεί σε γράμμα του Υπ.Εξ. της Αγγλίας προς τον Τούρκο ομόλογο του, ένα χρόνο πριν διαπραχθούν ;

Το ψήφισμα του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με την κατάληψη τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία γιατί ποτέ δεν έχει γίνει πράξη, όπως για παράδειγμα έγιναν ψηφίσματα για το Κουβέιτ, την Γιουγκοσλαβία και αρκετά άλλα, θα μου επιτρέψετε, Αμερικάνικων συμφερόντων ;

Προσέξτε ότι δεν κατακρίνω την συμπεριφορά των Τούρκων εδώ, μιας και θεώρησαν σε κάθε περίπτωση ότι αυτό έπρεπε να πράξουν για το καλό της πατρίδας τους, αυτό όμως που βγάζω ως συμπέρασμα είναι ότι οι λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες παρουσιάζονται σήμερα στην ανθρωπότητα ως παγκόσμιοι αστυφύλακες, ή απλούστερα ως χώρες με κύρος και ορθότητα στις πράξεις, έχουν οδηγήσει λαούς σε γενοκτονίες, όσο και αν αυτή η λέξη ενοχλεί πολλούς εντός και εκτός συνόρων.

Πρέπει επιτέλους η ελληνική εξωτερική πολικτική να καταλάβει ότι μόνο μια μακρόχρονη σταθερή πολιτική με επιλεγμένους στόχους μπορεί να επιτύχει και όχι η πολιτική που είναι εφήμερη και προσπαθεί απλώς για το λιγότερο κακό.

Επίσης δουλειά των Ελλήνων διπλωματών, οι οποίοι και έχουν σπουδάσει το αντικείμενο, είναι να συνδυάσουν το παραπάνω στις σημερινές διεθνείς συνθήκες, όπου η Ελλάδα είναι μέλος οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και να οριοθετούν τις κινήσεις τους.

Δεν είναι δυνατόν φίλες και συμμαχίες χώρες όπως οι ΗΠΑ να αναγνωρίζουν το κρατίδιο βόρεια της Μακεδονίας με την επωνυμία Δημοκρατία της Μακεδονίας ενώ γνωρίζουν ότι ο σύμμαχος τους στο ΝΑΤΟ, που τους έχει υποστηρίξει στον Περσικό, στο Αφγανιστάν, στην Γιουγκοσλαβία και τους δίνει πολύτιμες βάσεις όπως η Σούδα και αγοράζει συνεχώς οπλικά συστήματα δισεκατομμυρίων δολαρίων δίνοντας δουλειά σε Αμερικανούς πολίτες, βρίσκετε σε συνομιλίες μαζί τους για να ξεκαθαρίσουν το πρόβλημα το οποίο η φίλη χώρα κάνει εντονότερο μιας και είναι η μοναδική υπερδύναμη αυτή τη στιγμή, οπότε και ο λόγος της έχει βαρύτητα.

Επίσης οι σύμμαχοι και συνεταίροι μας στην ΕΕ δεν είναι δυνατόν να δέχονται να συνομιλούν με μια χώρα όπως η Τουρκία η οποία δεν αναγνωρίζει έναν από τους εταίρους τους και μάλιστα νέο-εισερχόμενο όπως η Κύπρος, ενώ ταυτόχρονα απειλεί σε κάθε ευκαιρία έναν παλαιότερο εταίρο τους την Ελλάδα, ακόμα και με «Αιτία Πολέμου».

Είναι επίσης καιρός να ξοδέψουμε χρήματα ως έθνος σε διαφήμιση των παραπάνω στον ξένο τύπο σε χώρες με ισχυρό λόγο όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία να ενημερώσουμε τους λαούς αυτούς οι οποίοι με την σειρά τους θα πιέσουν τις κυβερνήσεις τους για το δίκαιο των απόψεων μας.

Πρέπει να εκσυγχρονιστούμε και δεν μιλάω για τεχνολογία, υποδομές και υπηρεσίες, αλλά να αποκτήσουμε μια σύγχρονη εξωτερική πολιτική που θα εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες των καιρών μας και δεν θα υποχωρεί στις «σφαλιάρες» των συμμάχων μας, αλλά θα τις αντιμετωπίζει και θα τους υποχρεώνει σε αλλαγή των θέσεων τους.

Άλλωστε το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι κανείς δεν είναι υπέρ μας ή κατά μας, απλά είναι με τα συμφέροντα του, είτε πολιτικά, είτε οικονομικά, οπότε πρέπει να τους πιέζουμε είτε πολιτικά εκ των έσω ενημερώνοντας τους πολίτες των χωρών αυτών είτε οικονομικά, έχοντας συμφωνίες μαζί τους που θα τον κάνει να κερδίζει χρήματα ως χώρα ή προσβάσεις, ανάπτυξη και θέσεις εργασίας ίσως εμείς και βέβαια το δίκαιο των θέσεων μας.

Τότε όλοι θα είναι, εικονικά πάντα δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ αυτό, υπέρ μας και τουλάχιστον οι υποχωρήσεις μας θα έχουν αντάλλαγμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s