Μιζέρια … Κουράστικα πλέον

Posted: 1 Νοεμβρίου 2005 in Point Of View

Όταν ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως αυτό που κοινώς ονομάζουμε «τσίπης» και μάλλον προέρχεται από το αγγλικό cheap το οποίο και σημαίνει φτηνός, τότε κουράζομαι.
Βέβαια στην νέο-ελληνική το τσίπης δεν σημαίνει φτηνός με την έννοια ότι δεν αξίζει, αλλά με την έννοια ότι φοβάται να ξοδέψει χρήματα για το οτιδήποτε, ακόμα και για βασικές του ανάγκες όπως ας πούμε ένα ρούχο, όχι δύο ντουλάπες ρούχα όπως κάνουν οι κυρίες, μιλάω για ένα πουκάμισο ή ένα παντελόνι.
Αυτός ο άνθρωπος έχει ενδιαφέρον να τον παρατηρείς και από την προσωπική μου επαφή με τέτοιους ανθρώπους έχω βγάλει κάποια συμπεράσματα που όπως καταλάβατε θα μοιραστώ μαζί σας.

Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει την εντύπωση ότι δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, αφού και το παντελόνι του (χαλαρά 5ετίας το πιο καινούργιο) έχει και το μπλουζάκι του (στην καλύτερη περίπτωση 5ετίας και αυτό), του έχουν χαρίσει παπούτσια κάποιοι συγγενείς που τα αγόρασαν κατά λάθος και τελικά βόλευαν καλύτερα εκείνον. Μήπως αναρωτιέμαι εκείνοι οι συγγενείς του τον συμπαθούνε πολύ και απλά είπαν ότι δεν τα ήθελαν και του τα … «χάρισαν» για να βάλει κανένα καινούργιο παπουτσάκι ; Αναρωτιέμαι για το συγκεκριμένο, γιατί ειλικρινά δεν ξέρω κάτι.

Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό ενός τέτοιου ανθρώπου είναι ότι καυχιέται συνεχώς για τα χρήματα που έχει και είναι ταυτόχρονα και πρόθυμος να δανείσει σε όποιον του ζητήσει αρκεί να μην τον έχει πάρει με κακό μάτι.
Βέβαια κανείς δεν του το ζήτησε, αλλά πως θα κάνει διαφήμιση ότι έχει φράγκα, μήπως και ψαρώσει και κανέναν κοριτσάκι, μάλλον ελπίζοντας ότι όλες ψαρώνουν με τα φράγκα. Δεν λέω καλή τακτική αλλά γενικώς μάλλον αποτυχημένη.

Ένας τέτοιος άνθρωπος λέει και κάνει στον κύκλο του γνωστό ότι του αρέσει να είναι έξω, για καφέ ας πούμε ή για σινεμά, ή σε ένα κέντρο βρε αδερφέ για γλέντι, αλλά όταν έρθει η στιγμή να το κάνει πράξη, εκεί γελάς με την καρδιά σου. Πάντα μα πάντα θα υπάρξει δικαιολογία για να το ακυρώσουμε ή για να μην το κανονίσεις καθόλου και βέβαια να μην σου ξαναπεράσει από το μυαλό αν γίνετε. Βέβαια όταν και εφόσον κάποια στιγμή το πείς ποτέ ότι ξέρεις φίλε μου, γνωστέ μου, δικέ μου, είχαμε πει να πηγαίνουμε κανένα σινεμά ας πούμε και στο είχα πει αλλά εδώ και 2 μήνες δεν έχω νεότερο παίρνεις μια απάντηση ότι από εκεί που μας έκαιγε και μας έκοφτε ξαφνικά επί 2 μήνες το είχε ξεχάσει εντελώς και πώς να περάσει και αυτή η δύσκολη (πάντα δύσκολη όμως είναι) εβδομάδα και το κανονίζουμε γιατί θέλει πολύ να κάνουμε κάτι τέτοιο.

Έχω βαρεθεί τα λόγια από τέτοιους ανθρώπους που προ ολίγου ένας φίλος του χαρακτήρισε πολύ σωστά κατά την προσωπική μου άποψη «Γύφτουλες και μίζερους». Όχι δεν μιλάω για κάποιον που έχει ανάγκες ή υποχρεώσεις και αναγκαστικά κρατάει την καβάτζα του που λέμε γιατί εκεί είμαι καθ’ ολοκληρίαν μαζί του και αν μπορώ βοηθάω κιόλας ένα τέτοιον άνθρωπο.
Μιλάω για άνθρωπο που ενώ έχει τα χρήματα και γουστάρει προτιμά να έχει ας πούμε ένα αυτοκίνητο που δεν του αρέσει γιατί είναι φτηνό, ή γιατί χωρίς τις ζάντες έκανε 800 ευρώ λιγότερο ενώ στον λογαριασμό του είχε τα 20πλάσια.

Κάποιοι θα πουν ότι ίσως ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει πέσει θύμα της καταναλωτικής κοινωνίας μας και πρέπει να τον συγχαρούμε. Σας πληροφορώ ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι από τα χειρότερα θύματα της καταναλωτικής κοινωνίας μας γιατί ναι μεν δεν αγοράζουν ότι θέλουν, αλλά πληγώνονται που δεν τα έχουν και ξεσπούν κάποιες στιγμές σε αγορές εξωφρενικές για αυτούς, προσπαθώντας να καλύψουν τις ψυχολογικές τους ανάγκες.

Πάντως παρόλα τα χρήματα που διαθέτει όταν χρειαστεί για δικές του ανάγκες να πληρώσει στα αλήθεια, εκεί έχουμε πρόβλημα, εκεί αρχίζει η γκρίνια και ενώ για παράδειγμα του έχεις πει από παλαιότερα ότι η ζωή είναι ακριβή, ότι ένα λίτρο βενζίνη πήγε 1 ευρώ, ένα σουβλάκι (με απ’ όλα) 2 ευρώ και ένα κιλό ντομάτες 3 ευρώ, τότε έγνεφε αδιάφορα, τώρα που χρειάζεται να δώσει τα χρήματα για να του καθαρίσουν το σπίτι, κάνει το κοροΐδο, να πληρώσει το ρεύμα επίσης, να πάει να κάνει κανένα service το καινούργιο του αυτοκίνητο, όχι πριν εξαντλήσει κάθε πιθανότητα να φτιάξει από μόνο του.

Τι να πω. Άσκημο πράγμα η μιζέρια, πολύ άσκημο και κουράζει τους κοντινούς ανθρώπους του φίλου μας, αλλά εκείνος, πέρα βρέχει και δεν κρατάει και ομπρέλα γιατί είναι ακριβές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s